وعده اميد بخش خداوند

قبل ایمانم صبر و تحمل کمی داشتم وقتی چیزی می خواستم زود بدست نمی آوردم، در من نا امیدی به وجود می آورد که در آخر این نا امیدی تبدیل به خشم وعصبانیت میشد و باعث میشد کلا جا بزنم و هیچ تلاشی نکنم و از هدف وآرزوهام دست بکشم و هیچ وقت بهش نرسم. اما از وقتی که به عیسی مسیح ایمان آوردم و در قلبم رو به روش باز کردم و بهش اعتماد کردم کم کم صبر و تحملم بیشتر شد، حالا وجود من تهی از نا امیدی و سرشار از خدایی پر از امیداست، خدایی که زندست خدایی که صدای منو میشنوه و هر لحظه جلوتر از من قدم بر میداره ،راه رو برای رسیدن من به اهداف و آرزوهام باز میکنه. وقتی خدا همیشه جلوتر از من قدم بر میداره راه رو برای من باز میکنه باعث میشه که امیدوار باشم و برای رسیدن به هدف هام و آرزوهام جا نزنم و نا امید نشم و میدونم چیزی رو که ازش بخوام رو بهم میده، ولی در زمان بندی مشخصی که خودش تعیین کرده؛ اون برای همه ما نقشه های منحصر به فردی داره. بیشتر از یک ساله که زبان هلندی رابه صورت جدی دنبال میکنم، توی این یک سال معلمی که درس هلندی رو به من یاد میداد خیلی ازش راضی نبودم و همش دنبال این بودم که با یه معلم دیگه ای این کلاس هارو بگذرونم اون نمیتونست خوب مفاهیم رو انتقال بده، من همیشه به جستو جو برای پیدا کردن یه معلم جدید ادامه میدادم و هر جا که موقعیتش بود برای پیدا کردن یه معلم جدید صحبت میکردم یا حداقل یه کسی که بتونه در کنار این معلم به من کمک کنه و اونطوری که من میخوام به من آموزش بده. تقریبا داشتن یه معلم با اون معیاری که من مدنظرم بود شده بود آرزو، و اعتماد داشتم که این آرزو من تویی روز  و زمان مشخصی که خدا تعیین کرده بر آورده میشه. حدود یک ماه پیش به یه مهمونی دعوت شدم، وعده اميد بخش خداوند...